Home / Blog / Coronacrisis? Ik blijf NIET thuis!

Coronacrisis? Ik blijf NIET thuis!

Daar sta ik weer … Na tweeënhalf jaar.

Ze zeggen weleens dat de zorg in je bloed zit. Ik moest daar altijd smakelijk om lachen. “Wat een onzin”. Toen ik tweeënhalf jaar gelden de verpleging definitief vaarweg zegde, deed ik dat met volle overtuiging. Zelfs zonder pijn in mijn hart. Na 16 jaar zorg voelde ik dat het simpelweg de hoogste tijd was voor wat nieuws. Mijn kersverse masterdiploma arbeid- & organisatiepsychologie gaf mij overigens dat laatste duwtje in de rug. Schijterd die ik soms ben 🙂 Ik bouwde een prachtige nieuwe carrière op als A&O-adviseur en zelfstandig ondernemer. Tegenwoordig train ik teams de focus te verleggen van werkdruk naar werkplezier, help ik mensen hun psychologische flexibiliteit te versterken en begeleid ik teams om op een leuke en energiegevende manier in gesprek te gaan over hun duurzame inzetbaarheid. Werk waar ik heel erg blij van word en waarin ik enorm word uitgedaagd. Heerlijk!

En dan is daar de Coronacrisis. Het onzichtbare virus grijpt wild om zich heen. Mensen worden ziek. Overlijden. De wereld staat volledig op haar kop en alle vanzelfsprekendheden lijken in rook te zijn opgegaan. Ook ik merk de gevolgen van alle maatregelen die de overheid heeft opgelegd. Net als zovelen. Als zelfstandig ondernemer zie ik de ene na de andere opdracht geannuleerd worden en het wordt stil. Ook mijn werkzaamheden als arbeid- & organisatieadviseur bij Isala hebben een andere kleur gekregen. Sinds twee weken werk ik als agent in het CIA-team (Corona Informatielijn Arbo). Daar beantwoord ik – samen met nog een aantal collega’s – telefoontjes van bezorgde medewerkers: “Ik ben door een Coronapatiënt in mijn gezicht gehoest, moet ik nu getest worden?” Gek genoeg geniet ik van dit werk. Ik kan IETS doen.

Wat voor mij overduidelijk is geworden in deze onzekere periode is dat mijn waarden mij houvast geven. Waarden gaan over hoe ik met mijzelf, met anderen en de wereld om mij heen wil omgaan. Waarden kun je een beetje zien als je persoonlijk kompas. Een voordeel van de stilte om me heen is dat het gemakkelijker wordt in contact te komen met mijn waarden. Overigens ook met mijn angsten. Ik ben hyperalert op allerlei griepachtige symptomen. Ik ben bang erg ziek te worden, bang om geliefden te verliezen. Toch voel ik dat ik nu – meer dan ooit – de behoefte heb betekenisvol te zijn voor anderen. Normaal gesproken kan dat in heel veel verschillende werkgebieden, maar nu springt één er met kop en schouders boven uit: de zorg. Ik wil het huidig zorgpersoneel in Isala ondersteunen!

Thuis blijven is op dit moment wellicht het veiligste wat je kunt doen. Toch doe ik dat niet. Morgen sta ik weer in mijn witte uniform – een beetje bang, dat wel – en draag mijn steentje bij om de Coronacrisis het hoofd te bieden. Zo lang als nodig is en zo lang het van onze nieuwe zorgminister mag om met een verlopen BIG-registratie bij te springen.

Please follow and like us:
Top