Home / Blog / The day after

The day after

Gisteren was ik in de studio’s van het mediapark in Hilversum voor de opname van het webinar ontspannen van het Zilveren Kruis. Ik mocht daar als tafelgast (alleen de tafel ontbrak nog in het decor) meer vertellen over het programma Sterk & Fit van het Isala ziekenhuis. En zoals een vrouw van deze tijd betaamt, plaatste ik natuurlijk mijn ervaringen op de socials. Toen ik vanochtend wakker werd, op de bank plofte met een kop koffie, zag ik alle binnengestroomde reacties. Wat knap! Goed gedaan! Trots op jou! Ik wou dat dat stemmetje in mijn hoofd ook zo lief voor me was. Zucht.

Mensen die mij nog kennen als verpleegkundige op de afdeling verloskunde weten dat ik van nature niet iemand ben die graag op de voorgrond treedt. Laat mij maar lekker in de luwte mijn werk doen. Ik weet nog dat mijn hartslag tot ongekende hoogte kon stijgen wanneer er tijdens een afdelingsoverleg een rondje werd gedaan en ik wat mocht gaan zeggen. Klamme handjes en vlekken in mijn nek kreeg ik ervan. Vreselijk. Spreken in het openbaar is gewoon niets voor mij. Daar was ik heilig van overtuigd. Het grappig is dat ik – ondanks dat ik nu wel regelmatig spreek voor groepen en trainingen geef – ik nog steeds dat vreselijk onzekere en gestreste meisje in mij heb. En dat heeft alles te maken met het feit dat ik als de dood ben dat ik binnenkort genadeloos door de mand ga vallen. Jullie komen er vast acht dat ik een bedrieger ben en een nitwit. En hoe meer ik naar buiten treedt, hoe groter de kans dat ik word ontmaskerd.

De nacht voor de opnames was niet best. In een onrustige droom ontdekte ik dat de remmen van de auto het niet meer deden. Je snapt dat ik niet heel relaxt naar het mediapark ging. Eenmaal daar aangekomen was er echter geen tijd om me nog drukker te maken. Bij binnenkomst werd ik direct aan mijn jasje meegesleurd naar de generale repetities. Ik kreeg een geluidszender opgeplakt en een stoel toegewezen. Tom (de presentator), Mirjam (adviseur gezond ondernemen van het Zilveren Kruis) en ik namen het script nog eens door. Al snel kwam ik erachter dat mijn script enigszins afweek van die van Tom. Hij benadrukte bovendien nog eens dat het in de uitzending toch weer anders zou gaan. Een heerlijk geruststellende mededeling voor een iemand die graag een beetje controle houdt.

De laatste minuten voordat we live gingen ontdekte ik dat de zenuwen best meevielen. Geen hartslag van 180, geen trillende ledematen. Alleen koude handen en voeten en puntje van mijn neus. Oké, there we go! De start van het gesprek liep soepel. Ik mocht wat vertellen wat voor mij de ultieme manier van ontspannen is. So far, so good. Gedurende het webinar kwamen er ook kijkersvragen binnen en die moesten natuurlijk worden beantwoord. Dat kan ik goed, alleen niet wanneer ik direct moet reageren en er een camera op me gericht staat. Ik denk graag eerst rustig na voordat ik wat zeg. Die tijd heb je natuurlijk niet in een live uitzending. Grappig om op te merken dat in zo’n situatie dat stemmetje in mijn hoofd direct begint te sputteren: “Zie je nou wel, daar heb je het al. Dit is het moment dat ze er achter komen dat je gewoon een domme doos bent”. Handig speelde ik de vraag even door naar Mirjam om voor mijzelf tijd te kopen. Harstikke functioneel. Zo rolde ik door het webinar en voor ik het door had was het alweer afgelopen. Ik voelde me supertrots en blij.

Vandaag is de bekende day after. Mijn juichstemming is gezakt. Vervelende gedachten dringen zich aan me op: “Heb ik wel genoeg kunnen vertellen over het programma Sterk & Fit? Was ik wel een goede vertegenwoordiger van Isala? Wat zullen anderen wel niet van mijn optreden vinden als ze het webinar terugkijken? Moet ik me niet schamen?” Zulke kritische gedachten zijn bekend voor me. Zo werkt mijn verstand nou eenmaal. Daarnaast voel ik ook liefde voor mezelf. Ik ben trots dat ik mijn angst gewoon heb meegenomen naar Hilversum en dat ik heb gedaan wat ik wilde doen.

Please follow and like us:
Top